Ik weet dat het vreemd klinkt, maar ik was al op mijn zevende aan het programmeren. In 1986. Mijn vader was directeur van twee basisscholen en ik reed elke dag met hem mee. ’s Middags was ik om kwart voor drie klaar, hij om vijf uur. Ik moest me dus ruim twee uur zelf vermaken. Tja, wat ga je dan doen? Er stonden daar MSX’en oude pc’s. Na een tijdje had ik de spelletjes wel gezien en wilde ik wat serieuzers. Zo is het programmeren begonnen en daar ben ik heel fanatiek mee doorgegaan.
Ik wilde liever praktisch bezig zijn
Ik heb korte tijd elektrotechniek in Delft en informatiekunde in Tilburg gestudeerd. Vanuit mijn hobby leek mij dit de goede richting, maar je krijgt zóveel theorie. Als ik één keer iets had gezien, kon ik het meteen; maar als ik uren in een boek zat te staren, leverde dat niets op. Ik wilde liever praktisch bezig zijn en besloot daarom op zoek te gaan naar een baan. Binnen een maand had ik werk, want er was heel veel vraag naar programmeurs. Zo ben ik erin gerold en ik vind het nog steeds een relaxte manier van werken.
Benchmarking Verbeter Potentieel
In 2004 ben ik bij MM Guide begonnen. Maar Hans van Vlijmen en Harry den Braven kende ik al langer, omdat het bedrijf waar ik in dienst was nauw met hen samenwerkte. Als ik ze over hun vak hoorde praten, dacht ik al: met die mannen wil ik werken. Dus toen de kans zich voordeed, was het snel geregeld.
Ik heb verschillende projecten gedaan. Het eerste was BVP: Benchmarking Verbeter Potentieel. We vergeleken lokale bankvestigingen met elkaar op basis van arbeidsproductiviteit en kostenefficiency. Het technische stuk daarachter heb ik samen met een medewerker van de bank in driekwart jaar tijd gebouwd.
Ik werd gevraagd nog een jaar te blijven en daarna opnieuw een jaar. Inmiddels was het team wel behoorlijk wat kleiner geworden. We hebben het hele project op het laatst met z’n drieën gedaan. Maar we kenden het systeem, wisten hoe het in elkaar zat en hoe het proces zou verlopen. Dus dan kun je het perfect automatiseren. De resultaten waren dan ook heel goed; voorheen kon men slechts één keer per jaar informatie uit de systemen krijgen omdat het veel werk was om het te verzamelen en te integreren, naarmate het systeem evolueerde konden we steeds sneller de informatie opleveren, op het laatst zelfs twee keer per week.
Programmeren is nu meer bijzaak geworden.
Mijn huidige project gaat over het vestingenbeleid van een van onze opdrachtgevers. Wij adviseren lokale banken. Over wat de beste locatie is voor hun vestigingen, maar vooral ook welke klantgroepen/segmenten je daarmee bedient. Welk soort adviseurs je waar nodig hebt, op welke afstanden. Dat soort vragen. Dat is weer iets heel anders. Programmeren is nu meer bijzaak geworden. Wel is het handig om tijdelijk wat hulpmiddelen te maken, maar die gooi je na twee maanden weer weg. Het is meer vanuit mijn kennis van de betreffende bank dat ik hiervoor gevraagd ben.
We zijn nu bezig om dit niet alleen in Nederland te doen, maar ook voor buitenlandse vestigingen. In Californië, België, Ierland, Polen.
De klant heeft een probleem, dát moet je oplossen
In dit project leer ik weer heel nieuwe dingen. In het vorige project was ik vooral bezig met het rekenmodel zelf. Allerlei berekeningen die je doet op databasesystemen, gegevens aan elkaar koppelen, kaarten maken, adviezen opstellen. Maar een ander, zeker niet minder belangrijk gedeelte is: hoe gaan we dit op een mooie manier presenteren? En dan bedoel ik duidelijk vanuit de klant – de lokale bank – gedacht. Het kan namelijk zijn dat hij het de eerste keer niet herkent als de oplossing die hij zocht. Maar als je er samen doorheenloopt, overtuig je hem ervan dat het wel degelijk is wat hij nodig had. De klant heeft een probleem, dát moet je oplossen.
Het voordeel van extern-zijn, is dat ik op een iets andere manier kan handelen, buiten de bestaande hiërarchie om. Je moet met die vrijheid wel voorzichtig omspringen, want je blijft in die organisatie te gast. Maar het maakt het werken wel makkelijker. Ik kan gewoon bij een bank-collega binnenlopen of iemand opbellen. In het begin moet je dat vertrouwen wel winnen. Het is een beetje aftasten wie waar zit en of ze je willen helpen. Maar algauw zegt men: regel het maar. Dat maakt het werken erg prettig. Ik doe het met heel veel plezier, moet ik zeggen.
Harry (directie) heeft gezegd: ‘Schrijf je plan maar en laat maar zien.’
Wel vind ik dat ik dit project maximaal drie jaar moet doen. Daarna wil ik weer graag een nieuw stukje wereld zien en ontdekken. Harry heeft gezegd: ‘Schrijf je plan maar en laat maar zien.’ Dat vind ik echt heel fijn aan dit bedrijf. Het is goed als MM Guide gaat groeien, maar ik hoop wel dat deze manier van werken er een beetje in blijft.